in

II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Curtiss P-40 Warhawk

Curtiss P-40 Warhawk

İlk olarak 14 Ekim 1938'de havalanan P-40 Warhawk'ın kökleri daha önceki P-36 Hawk'a kadar dayanıyor. Şık, tamamen metal bir tek kanatlı olan Hawk, üç yıllık test uçuşlarından sonra 1938'de hizmete girdi. Pratt & Whitney R-1830 radyal motoruyla çalışan Hawk, manevra ve tırmanma performansı ile biliniyordu.

Allison V-1710 V-12 sıvı soğutmalı motorun çıkışı ve standardizasyonu ile birlikte ABD Ordusu Hava Birlikleri, 1937'nin başlarında, Curtiss'i P-36'ya yeni motorun adapte edilmesi yönünde yönlendirdi. XP-37 olarak adlandırılan yeni motora dair yapılan ilk değişiklikler kokpitin epeyce arkaya alınması oldu ve ilk uçuş nisan ayında gerçekleşti. İlk testler hayal kırıklığı yarattı ve Avrupa'daki uluslararası gerilimlerin artmasıyla Curtiss firması, motorun XP-40 gibi daha doğrudan bir uyarlamadan geçmesine karar verdi.

Bu yeni uçak, Allison motorunu P-36A'nın gövdesinde birleştirdi. Ekim 1938'deki test uçuşları kış boyunca devam etti. Bir sonraki mayıs ayında Wright Field'da düzenlenen ABD Ordusu Kovalama Yarışması'nda XP-40 birinci oldu. USAAC'ı etkileyen XP-40, tek aşamalı, tek devirli supercharger'ıyla düşük ve orta irtifalarda yüksek derecede çeviklik gösterirken, daha yüksek irtifalarda ise zayıf bir performans sergiledi. Yaklaşan savaşa yeni bir avcı uçağıyla girmek isteyen USAAC, en büyük savaş uçağı sözleşmesini 27 Nisan 1939'da 12.9 milyon dolar maliyetle 524 adet P-40 siparişi vererek yaptı. Yıllar içinde USAAC için 197 adet üretim yapıldı. Bununla beraber halihazırda II. Dünya Savaşı'nda olan Kraliyet Hava Kuvvetleri ve Fransa Hava Kuvvetleri tarafından da birkaç yüz adet sipariş verildi..

P-40 Warhawk özellikler (P-40E)

Genel

  • Mürettebat: 1
  • Uzunluk: 31.67 ft.
  • Kanat açıklığı: 37,33 ft.
  • Yükseklik: 12.33 ft.
  • Kanat alanı: 235.94 ft.
  • Boş ağırlık: 6.350 lbs.
  • Yüklü ağırlık: 8.280 lbs.
  • Maksimum kalkış ağırlığı: 8,810 lbs.
İLGİLİ:  II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Boeing B-17 Uçan Kale

Verimlilik

  • Maksimum hız: 579 km/s
  • Menzil: 1046 km
  • Tırmanma hızı: 2.100 ft / dak.
  • Maksimum yükseklik: 29.000 ft.
  • Motor: 1 × Allison V-1710-39 sıvı soğutmalı V12 motor, 1.150 beygir

Silahlar

  • 6 × .50 inç M2 Browning makineli tüfek
  • Toplam 2.000 lb'ye kadar 250 ila 1.000 lb.'lik bombalar

P-40 Warhawk – İlk dönemler

İngiliz hizmetine giren P-40'lar Tomahawk Mk I olarak adlandırıldı. Fransa'ya gidecek uçaklar ise Curtiss firması siparişleri hazırlarken Fransa yenildiği için yeniden RAF'a yönlendirildi. P-40'ın ilk versiyonu pervaneden ateş eden iki adet 50 kalibrelik makineli tüfek ve kanatlara monte edilmiş iki adet 30 kalibrelik makineli tüfeğe sahipti. Savaşa giren P-40'ın iki-aşamalı supercharger eksikliği, Messerschmitt Bf 109 gibi Alman savaş uçaklarıyla yüksek irtifalarda rekabet edemediği için kendisine büyük bir engel oldu.

Buna ek olarak, bazı pilotlar uçaktaki silah diziliminin yetersiz olduğundan şikayet ettiler. Bu başarısızlıklara rağmen P-40, Messerschmitt, Supermarine Spitfire ve Hawker Hurricane'den daha uzun bir menzile sahipti ve aynı zamanda muazzam miktarda hasara karşı koyabiliyordu. P-40'ın performans sınırlamaları nedeniyle RAF, Tomahawk'larının çoğunu Kuzey Afrika ve Orta Doğu gibi ikincil senaryolara yönlendirdi.

Çölde P-40 Warhawk

RAF'ın Kuzey Afrika'daki Desert Air Force ordusunun ana savaş uçağı olan P-40, bölgedeki hava muharebesinin büyük çoğunluğu 15.000 fitin altında gerçekleşirken kendini geliştirmeye başladı. İtalyan ve Alman uçaklarına karşı uçan İngiliz ve Milletler Topluluğu pilotları, düşman bombardıman uçaklarına ağır bir hasar verdi ve sonunda Bf 109E'nin daha gelişmiş model Bf 109F ile değiştirilmesini zorladı. 1942'nin başlarında, DAF'ın (Desert Air Force) Tomahawk'ları, Kittyhawk olarak bilinen daha ağır silahlı P-40D için yavaş yavaş envanterden çıkarıldı.

İLGİLİ:  II. Dünya Savaşı'nın uçakları: North American B-25 Mitchell

Çölde kullanıma uyarlanmış Spitfire'lar ile değiştirilene dek, bu yeni avcı uçakları Müttefiklerin hava üstünlüğünü korumasına yardım etti. Mayıs 1942'den başlayarak, DAF'ın Kittyhawk uçaklarının büyük bölümü avcı bombardıman rolüne geçti. Bu değişiklik, düşman avcı uçaklarının daha yüksek oranlarda hasar almasını sağladı. P-40, II. El-Alameyn Muharebesi sırasında ve Mayıs 1943'teki Kuzey Afrika operasyonlarının sonuna kadar kullanımda kaldı.

Akdeniz sularında P-40 Warhawk

P-40 DAF için kapsamlı bir hizmet verirken, aynı zamanda 1942 sonlarında ve 1943 başlarında Kuzey Afrika ve Akdeniz'deki ABD Ordusu Hava Kuvvetleri'nin ana savaş uçağı olmuştu. Meşale Harekâtı sırasında Amerikan güçlerine kara desteği sunan uçak, Amerikan pilotlarının Mihver bombardıman ve nakliye uçaklarına ağır kayıplar vermesini sağladı. Kuzey Afrika'daki operasyonu desteklemenin yanı sıra, P-40'lar 1943'te Sicilya ve İtalya'nın işgali için hava koruması sağladı. Akdeniz'de uçağı kullanacak birimler arasında Tuskegee Airmen olarak da bilinen 99. Avcı Filosu vardı. İlk Afro-Amerikan avcı filosu, P-40'ı 1944 Şubat'ında Bell P-39 Airacobra ile değiştirene kadar kullandı.

Uzak Doğu'da P-40 Warhawk

P-40'ın en ünlü kullanıcıları arasında Çin ve Burma üzerinde operasyon yapan 1. Amerikan Gönüllü Askerler Grubu vardı. 1941'de Claire Chennault tarafından kurulan AVG'nin kadrosunda P-40B'yi uçuran ABD ordusundan pilotlar yer aldı. Daha ağır bir silahlanma, kendinden sızdırmaz yakıt tankları ve pilot zırhı olan AVG'nin P-40B'leri Aralık 1941'in sonlarında savaşa dahil oldu ve hedefe koyulan A6M Zero dahil olmak üzere çeşitli Japon uçaklarına karşı başarılı oldu. Uçan Kaplanlar (Flying Tigers) olarak bilinen AVG, kendi uçaklarının burnuna köpekbalığı dişi motifi çizerek ayırt ediliyordu.

Uçağın sınırlamalarının farkında olan Chennault, manevra kabiliyeti daha yüksek düşman uçaklarıyla uğraşırken, P-40'ın güçlü yönlerinden yararlanmak için çeşitli taktikler üretiyordu. Uçan Kaplanlar ve takip eden organizasyonu 23. Avcı Grubu (23rd Fighter Group), P-40'ı Kasım 1943'te P-51 Mustang'a geçene kadar kullandı. Çin-Hindistan-Burma bölgesindeki diğer birimler tarafından kullanılan P-40, bölgenin hava trafiğine hükmetti ve Müttefiklerin savaşın büyük kısmında için hava üstünlüğü elde etmesini sağladı.

İLGİLİ:  II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Northrop P-61 Black Widow

Pasifik'te P-40 Warhawk

USAAC'ın ana avcı uçağı P-40, Pearl Harbor saldırısının ardından ABD II. Dünya Savaşı'na girdiğinde çatışmaların ilk dönemindeki mücadelenin yükünü taşıyordu. Avustralya Kraliyet Ordusu ve Yeni Zelanda Hava Kuvvetleri tarafından da yaygın olarak kullanılan P-40, Milne Bay, Yeni Gine ve Guadalcanal'daki savaşlarda önemli roller oynadı. Savaşlar ilerledikçe ve üsler arasındaki mesafeler uzadıkça, birçok birim 1943 ve 1944'te daha uzun menzilli P-38 Lightning'e geçmeye başladı. Bu, daha kısa menzilli P-40'ın hızlı bir şekilde görevinin sonlanmasına neden oldu. Daha ileri versiyonları tutulmaya devam edilse de, P-40 ikincil görevlerde keşif uçağı ve ileri hava kontrolörü olarak hizmet edecekti. Savaşın son yıllarına kadar, P-40, P-51 Mustang gibi Amerikan askeri tarihindeki yerini aldı.

P-40 Warhawk – Üretim & diğer kullanıcılar

Üretim süreci boyunca tüm versiyonlar dahil 13.739 adet P-40 Warhawk üretildi. Uçakların büyük bir kısmı Lend-Lease programı üstünden, Doğu Cephesinde ve Leningrad savunmasında etkili bir hizmet gösterecekleri Sovyetler Birliği'ne gönderildi. Warhawk, Aleutian'daki operasyonları desteklemek için, Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından da envantere dahil edildi. Uçağın versiyonları, son üretilen model P-40N'e kadar sürdü. P-40'ı kullanan diğer ülkeler arasında Finlandiya, Mısır, Türkiye ve Brezilya vardı. Özellikle Brezilya bu uçağı diğerlerinden daha uzun süre kullandı. Son P-40'ı 1958'de emekli ettiler.

Messerschmitt Bf 109

II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Messerschmitt Bf 109

Boeing B-17 Flying Fortress

II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Boeing B-17 Uçan Kale