in

II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Messerschmitt Bf 109

Messerschmitt Bf 109

II. Dünya Savaşı sırasında Luftwaffe'nn bir omurgası olan Messerschmitt Bf 109'un kökleri 1933'e dayanıyor. Çünkü o yıl Reichsluftfahrtministerium (RLM – Alman Havacılık Bakanlığı) gelecekte hava muharebesi için gerekli uçak tiplerini kapsayan bir çalışmayı tamamlamıştı. Bunlar arasında çok koltuklu orta düzey bombardıman uçağı, taktiksel bombardıman uçağı, tek koltuklu önleme uçağı ve iki koltuklu ağır avcı uçağı vardı. Rüstungsflugzeug III olarak adlandırılan tek kişilik önleme uçağının yapımı, kullanımda olan yaşlı Arado Ar 64 ve Heinkel He 51 çift kanatlılarının emekliye ayrılması demekti.

Yeni uçaklar için gereksinimler, 6,000 metrede (19,690 ft.) 402 km/s kapasiteyle çalışmasını, 90 dakikalık bir dayanıklılığı ve üç adet 7,9 mm'lik makineli tüfek ve bir adet 20 mm top ile silahlandırılmayı kapsıyordu. Makineli tüfekler motor kapağına yerleştirilecek ve top, pervane göbeğinden ateşlenecekti. Potansiyel tasarımları değerlendirirken, RLM yatay hızı ve tırmanma hızının kritik öneme sahip olduğunu belirtmişti. Bu "yarışmaya" katılmak isteyen firmalar arasında baş tasarımcı Willy Messerschmitt liderliğindeki Bayerische Flugzeugwerke (BFW) vardı.

Başlangıçta BFW’nin dahil olması, Messerschmitt’i beğenmeyen RLM başkanı Erhard Milch tarafından engellenmiş olabilir. Ancak Luftwaffe'daki bağlantılarını kullanan Messerschmitt, BFW'nin 1935'te bu süreçte yer almasını sağlayabildi. RLM'nin tasarım özellikleri, yeni avcının Junkers Jumo 210 veya daha az gelişmiş olan Daimler-Benz DB 600 motoruyla güçlendirilmesini gerektiriyordu. Bu motorların hiçbiri henüz mevcut olmadığından, Messerschmitt'in ilk prototipi için Rolls-Royce Kestrel kullanıldı. Bu motor, bir test platformu olarak kullanılmak üzere Rolls-Royce'a Heinkel He 70 verilerek elde edildi. İlk olarak 28 Mayıs 1935'te test pilotu Hans-Dietrich "Bubi" Knoetzsch eşliğinde gökyüzüne yükselen prototip, yaz boyunca testlere tabi tuttu.

İLGİLİ:  Apex Legends: En iyi silahlar ve en güçlü silah komboları

Messerschmitt'in yarışma süreci

Jumo motorlarının gelişiyle, müteakip prototipler oluşturuldu ve Luftwaffe ekibinin onay testlerini yapması için Rechlin'e gönderildi. Bu süreci geçtikten sonra Messerschmitt, Travemünde'ye götürüldü ve Heinkel (He 112 V4), Focke-Wulf (Fw 159 V3) ve Arado (Ar 80 V3) tasarımlarına karşı yarıştı. Yedek programlar olarak tasarlanan son iki tasarım çabucak elenirken, Messerschmitt, Heinkel He 112 karşısında daha çetin bir rakip olduğunu gösterdi. Başlangıçta test pilotları tarafından tercih edilen Heinkel, uçuş seviyesi alanında marjinal olarak daha yavaş olduğu ve daha düşük tırmanma hızına sahip olduğu için gözden düşecekti. Mart 1936'da Messerschmitt yarışmayı kazanırken, RLM İngilizlerin Supermarine Spitfire'ı onaylandığını öğrendikten sonra uçağı üretmeye karar verdi.

Luftwaffe tarafından Bf 109 olarak adlandırılan yeni avcı, Messerschmitt'in basitliği ve bakım kolaylığını vurgulayan "hafif yapı (light construction)" yaklaşımının bir örneğiydi. Messerschmitt'in düşük ağırlık, düşük sürtünmeli uçak felsefesine daha fazla vurgu yapmak için ve RLM'nin isteklerine göre Bf 109'un silahları, kanatlardan ziyade pervaneye yerleştirilen iki silahla burun içindeydi. Aralık 1936'da, İspanya İç Savaşı sırasında Milliyetçi tarafı destekleyen Alman Kondor Lejyonu'nun kullanması için birkaç Bf 109 prototipi İspanya'ya gönderildi.

Messerschmitt Bf 109G-6 özellikleri

Genel

  • Mürettebat: 1
  • Uzunluk: 29 ft. 7 inç
  • Kanat açıklığı: 32 ft., 6 inç
  • Yükseklik: 8 ft. 2 inç
  • Kanat alanı: 173,3 fit kare
  • Boş ağırlık: 5,893 lbs.
  • Yüklü ağırlık: 6,940 lbs.

Verimlilik

  • Motor: 1 × Daimler-Benz DB 605A-1 sıvı soğutmalı inverted V12, 1,455 beygir
  • Menzil: 850 km
  • Maksimum hız: 640 km/s
  • Yükseklik sınırı: 39.370 ft.

Silahlar

  • Tüfekler: 2 × 13 mm MG 131 makineli tüfek, 1 × 20 mm MG 151/20 top
  • Bombalar / roketler: 1 × 550 lb. bomba, 2 × WGr.21 roket, 2 x 20 mm MG 151/20 kanat altı top podları
İLGİLİ:  II. Dünya Savaşı'nın uçakları: North American P-51 Mustang

Operasyonel geçmiş

İspanya'daki testler Luftwaffe'nın Bf 109'un çok hafif silahlarla donatıldığına dair endişelerini doğruladı. Sonuç olarak, uçağın ilk iki sürümü olan Bf 109A ve Bf 109B, uçak pervanesinden ateşlenen üçüncü bir makineli tüfekle üretildi. Uçağı daha da geliştiren Messerschmitt, güçlendirilen kanatlara yerleştirilen iki silah için üçüncü silahı kaldırdı. Bu yeni tasarım, dört top ve daha güçlü bir motora sahip Bf 109D'nin üretilmesini sağladı. II. Dünya Savaşı'nın ilk günlerinde hizmete başlayan bu modele "Dora" ismi verildi.

Dora çok geçmeden yeni 1.085 beygir Daimler-Benz DB 601A motorun yanı sıra iki adet 7.9 mm makineli tüfek ve iki adet kanat monteli 20 mm MG FF topuna sahip olan Bf 109E yani "Emil" ile yer değiştirdi. Daha büyük bir yakıt kapasitesi ile üretilen Emil'in daha sonraki versiyonları arasında bombalar için gövdede mühimmat bölümü veya 79 galonluk bir yakıt tankı da vardı. Uçağın ilk geniş çaplı yeniden tasarımı ve çok sayıda üretilen ilk versiyonu olan Emil, çeşitli Avrupa ülkelerine de ihraç edildi. Toplamda Emil'in dokuz versiyonu, önleme uçaklarından fotoğraf keşif uçağına kadar üretildi. Luftwaffe'nın cephe savaşçısı Emil, 1940'ta Britanya Savaşı sırasında da savaşın yükünü taşıyacaktı.

Sürekli gelişen bir uçak

Savaşın ilk yılında, Luftwaffe, Bf 109E serisinin menzil etkinliğinin sınırlı olduğunu fark etti. Ardından Messerschmitt kanatları yeniden tasarlama, yakıt tanklarını genişletme ve pilot zırhını geliştirme imkanını buldu. Sonuç, Kasım 1940'ta hizmete giren ve hızlı manevra kabiliyetiyle akıllarda kalan, Alman pilotların gözdesi Bf 106F "Friedrich" oldu. Pek tatmin olmuşa benzemeyen Messerschmitt, 1941'in başlarında uçağın motorunu yeni DB 605A motoruyla (1.475 beygir) değiştirdi. Sonuçta ortaya çıkan Bf 109G "Gustav" şimdiye kadarki en hızlı ve seleflerinin dayanıksızlığını üstünden atmış bir modeldi.

İLGİLİ:  II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Mitsubishi A6M Zero

Geçmiş modellerde olduğu gibi, Gustav'ın çeşitli versiyonlarının her biri farklı silahlarla üretildi. En popüler model Bf 109G-6 serisi, Almanya çevresindeki fabrikalarda 12.000'den fazla adetle üretildi. Tüm savaş sırasında 24.000 Gustav üretildiği belirtiliyor. Bf 109'un yerine kısmen 1941'de Focke-Wulf Fw 190 geçmesine rağmen, Luftwaffe'nin avcı uçak ekibinde ayrılmaz bir rol oynamaya devam etti. 1943'ün başlarında, avcı uçağının son versiyonu üzerinde çalışmalar başladı. Ludwig Bölkow liderliğindeki tasarımlar 1000'den fazla değişikliğe işaret ediyordu ve Bf 109K modeliyle sonuçlandı.

Diğer versiyonlar

1944 sonlarında hizmete giren Bf 109K "Kurfürst" savaşın sonunda harekete geçti. Birkaç serinin üretim planı varken, yalnızca Bf 109K-6 çok sayıda üretildi (1.200). Mayıs 1945'te Avrupa'da savaşın sona ermesine kadar, 32.000'den fazla Bf 109 üretildi. Bu da tarihte en çok üretilen avcı olmasını sağladı. Buna ek olarak, bu model savaş süresince hizmet verdiği için, diğer avcı uçaklardan daha fazla uçak düşürdü. Savaşın en iyi üç nişancısı Erich Hartmann (352), Gerhard Barkhorn (301) ve Günther Rall (275) gibi isimlerde bu uçağın pilotlarıydı. Özellikle Erich Hartmann'e verilen The Black Devil lakabı da bu nedenledir.

Bf 109 bir Alman tasarımı olsa da, Çekya ve İspanya da dahil olmak üzere birçok ülke tarafından lisans altında üretildi. Her iki ülke dışında Finlandiya, Yugoslavya, İsrail, İsviçre ve Romanya tarafından kullanılan Bf 109'un diğer versiyonları 1950'lerin ortalarına kadar hizmette kaldı.

North American P-51 Mustang

II. Dünya Savaşı'nın uçakları: North American P-51 Mustang

Curtiss P-40 Warhawk

II. Dünya Savaşı'nın uçakları: Curtiss P-40 Warhawk